محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى
766
آثار عجم ( فارسى )
بقعهاى عالى بر مزارش ساخت . صحنى بزرگ دارد كه بقعهء مذكوره در وسط آن واقع است . اطرافش همه قبرستان است ( 46 ) . [ 458 f ] و در آن صحن ، به سمت شمال بقعهء قبر و مزار عبد اللّه مبارك است كه شرح احوالش اين است : عبد اللّه مبارك « 1 » بحرانى : عالمى بوده ربّانى ، شيخى فاضل ، عارفى كامل ، داراى فضايل ظاهرى و باطنى ، بر سر مزارش ، محلّ استجابت دعاست كه اكثر به تجربه رسيده است . در سنهء يك هزار و دويست و چهل و دو ، به رحمت حق و اصل گرديده - رحمة اللّه عليه - . بقعهء خاتون قيامت : در سمت جنوبى شيراز ، به قليل مسافتى ، دور از شهر واقع گرديده و امّ كلثوم « 2 » ، بنت اسحاق كوكبى ، ابن محمّد بن زيد بن حسن بن على بن ابى طالب - عليهم السّلام - در آن مدفون است ( 47 ) . گويند آن سيّدهء مكرّمه از تعدّى بعض خلفا ، به شيراز آمده ، از بيم قتل و نهب « 3 » در خانهء شيخ احمد بن حسين - كه از عبّاد شيراز بوده - اقامت گزيده و مختفى گرديده . جوقى از ظلمه بر حالش وقوف يافتند ، از پيش تاختند ، آن مظلومه ، به چاهى درافتاد و وفات يافت ( 48 ) . پس همان موضع ، مزار كثير الانوارش شد و شيخ مذكور و پسرش حسين بن احمد - كه از مشايخ كبار روزگار است - و شيخ عبد الرّحمن « 4 » بن محمّد اقليدى و شيخ ابو سعيد « 5 » ساوجى - كه عالمى مدقّق بوده - و شيخ جمال الدّين حسين بن ابى بكر پوشكانى - كه با شيخ احمد مذكور ، معاصر بوده - و چند نفر ديگر از سادات كه از اولادزادگان زيد بن حسن - عليهما السّلاماند - همه در جوار امّ كلثوم - على نفسها المطهّرة ، سلام اللّه - مدفون آمدهاند . بقعهء منصوريّه : در محلّهء دزك ، در مدرسهء منصوريّه - كه تفصيلش بعدها بيايد - واقع است و در آن بقعه ، دو مزار است « 6 » ، از پدر و پسرى :
--> ( 1 ) . مبارك : نام پدر عبد اللّه است . ( 2 ) . امّ كلثوم : بعضى گويند در زمان عماد الدّوله ، به شيراز آمده و عماد الدّوله در سنهء سيصد و بيست و دو به سلطنت نشست و او از سلاطين ديالمه است . ( 3 ) . نهب : بالفتح ، تاراج و غارت است . ( 4 ) . شيخ عبد الرّحمن : وفاتش در سنهء پانصد و شصت و هفت بوده [ است ] . ( 5 ) . شيخ ابو سعيد : در سنهء ششصد و سى و چهار هجرى وفات نموده [ است ] . ( 6 ) . قبر شادروان ميرزا حسن فسائى مؤلّف فارسنامه ناصرى نيز در همين بقعه و در جوار آن پدر و پسر است .